Wielki Czwartek. Początek Triduum Paschalnego. Pamiątka Ostatniej Wieczerzy. Sakrament Kapłaństwa.

Kraj

Pierwszy dzień Triduum Paschalnego, pamiątka Ostatniej Wieczerzy, ustanowienie przez Pana Jezusa Eucharystii i sakramentu kapłaństwa.
Wieczór Wielkiego Czwartku przypomina nam wydarzenia Ostatniej Wieczerzy, którą Jezus przeżywa ze swoimi uczniami. To ustanowienie Eucharystii. Chrystus chce na zawsze zostać ze swoimi uczniami.

Rano we wszystkich kościołach katedralnych ma miejsce szczególna msza św., tzw. Msza św. Krzyżma.
Odprawia ją biskup diecezjalny wraz z kapłanami, którzy odnawiają swoje przyrzeczenia kapłańskie.

Podczas Mszy św. Krzyżma poświęcone zostaną oleje chorych i krzyżmo , które przez kolejny rok służyć będą przy udzielaniu sakramentów chrztu, namaszczenia chorych i święceń kapłańskich.
(Oleje, które zostały z zeszłego roku należy spalić.)

Zaś w czwartkowy wieczór Msza Wieczerzy Pańskiej, która rozpoczyna Triduum Paschalne.
Przed rozpoczęciem liturgii opróżnia się tabernakulum, w którym przez cały rok przechowywany jest Najświętszy Sakrament.
Aż do Nocy Zmartwychwstania pozostaje ono puste.
Msza św. ma charakter bardzo uroczysty.
Jest dziękczynieniem za ustanowienie Eucharystii i za kapłaństwo.

Podczas tej liturgii śpiewowi hymnu "Chwała na wysokości Bogu" ( nie śpiewa się go przez cały Wielki Post) towarzyszy bicie w dzwony.
Zamilkną one aż do Wigilii Paschalnej.
Po homilii ma miejsce obrzęd umywania nóg.
Główny celebrans, przeważnie jest to przełożony wspólnoty (biskup, proboszcz, przeor), umywa i całuje stopy dwunastu mężczyznom.
Przypomina to gest Chrystusa wobec apostołów podczas Ostatniej Wieczerzy i wyraża prawdę, że Kościół, tak jak Chrystus, nie jest po to, żeby mu służono, lecz aby służyć.

Po Mszy św. Najświętszy Sakrament przenosi się procesyjnie do tzw. ciemnicy- więzienia, na pamiątkę uwięzienia Chrystusa).
Tam rozpoczyna się adoracja.
Dzwony zastąpione są kołatkami, ogołaca się ołtarz z obrusa, świec i ozdób.

Pierwsi chrześcijanie świętowali Misterium Paschalne co tydzień, podczas niedzielnej Eucharystii. Później zaczęto bardziej akcentować doroczny obchód Paschy, który dokonywał się w liturgii Nocy Paschalnej.

I coś z polskiej tradycji.

"...
Następuje tydzień święty,
Tydzień żalu i modlitwy,
Każdy kościół wiernej Litwy
Od świtania odemknięty.
...
Kapłan prosty jak i oni,
Szepce w ucho z penitentem
I szeptają długo, długo...
...
I pokutnik do nóg klęka,
I kapłańska drżąca ręka
Krzyżyk kładzie mu na głowie.

W Wielki Czwartek rzesza cała
Do zakrystii wiedzie Chrysta.
Dzwony zmilkły, a nastała
Jakaś cisza uroczysta.
Nastał jakiś popłoch trwożny,
Zapłakane wszystkie oczy,
I żal święty, żal pobożny
Chrześcijańskie serca toczy.
...
Nie o ziemskim myślą chlebie,
Lecz najświęcej każdy wierzy
Że Chrystusa ma u siebie....
( Syrokomla,Dni doroczne)

"...
I w Wielki Czwartek u Pańskiej wieczerzy,
Co tak do willi z wystawy podobna,
Posępne twarze, smutek sercu leży,
... "
( Adam Pług, Zagon rodzinny)

pzdr

p.s.
Z Wielkim Czwartkiem związane są też liczne zwyczaje ludowe.
Dziewczęta kąpały się w zimnej wodzie, gdyż istniał przesąd, że ta panna, która wykąpie się tego dnia będzie przez cały rok czerwona jak krew, biała jak śmietana, zdrowa jak orzech i ponętna jak jabłuszko. Dziewczęta tego dnia wybiegały również do lasu po lubczyk. Na pamiątkę tego, że Piotr trzykrotnie zaparł się Chrystusa i natychmiast zapiał kogut, w łęczyckim chłopcy ciągną na sznurku drewnianego koguta, chodzą po domach, śpiewają pieśni o Męce Pańskiej i zbierają datki.

10
Średnio: 10 (1 głos)